Życie na emeryturze
Dodano w kategorii: OFE, 29 sierpnia 2010
ZUS najczęściej nie kojarzy się z życiem zachodniego emeryta, który po zakończeniu aktywności zawodowej po prostu spokojnie zwiedza sobie europejskie stolice, bo go na to stać. To raczej osoba, która jakoś wiąże koniec z końcem. Aby te sytuację zmienić przeprowadzono reformę systemu emerytalnego. Dzięki niej obecnie możemy gromadzić zapasy na emeryturę na trzy sposoby. Pierwszym jest tradycyjny ZUS, drugim są OFE, czyli otwarte fundusze emerytalne, to tak zwany drugi filar. Część składek, które dawniej w całości trafiałby do ZUS-u obecnie jest też odprowadzana na wybrany przez nas fundusz. Przy czym trzeba pamiętać, że wybór dotyczy tylko konkretnej firmy, bo posiadanie OFE i gromadzenie składek w ZUS jest obowiązkowe. Aby jeszcze bardziej poprawić swój byt na emeryturze można też, co już jest całkowicie dobrowolne oszczędzać w ramach trzeciego filaru, czyli po prostu wybrać sobie jakąś formę inwestowania, by zgromadzić środki na przyszłość. Choć nie jest ot opcja obowiązkowa, to warto ją rozważyć, bo może ona znacząco wspomóc nasz emerycki budżet.
W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym dziewiątym roku w Polsce nastąpiła reforma emerytalna. Była ona spowodowana faktem, ze Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie radzi sobie z naszymi emeryturami i pieniądze, które aktualnie wpłacamy, zamiast być inwestowane na poczet naszej przyszłej emerytury są wypłacane dzisiejszym emerytom. Z tego tez powodu, w celu ratowania systemu emerytalnego została utworzona instytucja nazwana Otwartym Funduszem Emerytalnym, która miała w bardziej efektywny sposób niż ZUS gromadzić kapitał na nasze emerytury. Od tamtego czasu minęło ponad dziesięć lat i wszystko na to wskazuje że był to pomysł chybiony. Towarzystwa emerytalne bogacą się na pieniądzach swoich klientów, a przeciętny obywatel wcale na tym dużo nie zyskuje. I choć na reklamach sprzed dziesięciu lat OFE obiecywało nam emerytury na Karaibach, to dziś nie wiadomo, czy starczy nam na wyjazd w Bieszczady. Dlatego tez najlepiej samemu zainteresować się regularnym odkładaniem na naszą przyszłą emeryturę.
Tags: Bieszczady, chybiony, klient, OFE, trzeci filar, Wypłacać, zus
Po tym, jak staliśmy się w roku 1989-1990 krajem z kapitalistyczną gospodarką rynkową, przez co zaznaczyło się nasze odejście od kraju sterowanego centralnie przez socjalistyczną gospodarkę, wtedy też właśnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych przestał być jedyną możliwością zabezpieczenia naszej przyszłości. Pojawiła się inna opcja, albowiem system emerytalny w Polsce został podzielony na cztery różne filary, właściwie, można powiedzieć, że podział ten odbył się ze względu na grubość naszego portfela. I tak więc jest pierwszy filar, który dotyczy ubezpieczenie zdrowotnego. Prawdopodobnie z tego też filara dostajemy potem zasiłki zdrowotne i rentę, która jest nam przyznawana w momentach naszej słabości. Poza tym nikt nie wie, na jakiej podstawie jest naliczana wysokość renty. Twierdzi się, że dzieje się to na podstawie stopnia uszczerbku na zdrowiu i pogłębiającej się niezdolności do pracy, ale tego – jak zwykle zresztą, nie wie nikt na pewno. Pozostaje to w sferze naszych niedopowiedzianych domysłów. Drugim filarem systemu funduszy emerytalnych w naszym kraju jest co? Oczywiście – Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Bo pierwszym jest jakby nie patrzeć, Narodowy Fundusz Zdrowia. On nam właśnie określa, co i w jakiej postaci dostaniemy w ramach odzyskiwania pieniędzy za poniesione uchyłki zdrowotne. Uchyłek zdrowotny, to ci dopiero nowomodne stwierdzenie. W każdym razie Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest odpowiedzialny za zapewnienie nam pieniędzy w momencie ukończenia okresu, kiedy zobowiązani jesteśmy pracować, a więc w przypadku mężczyzn jest to po ukończeniu sześćdziesiątego piątego roku życia, w przypadku kobiet – po ukończeniu sześćdziesiątego roku życia. Tak czy siak, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wylicza nam, jaka jest wysokość należnej nam emerytury, na podstawie tego, jaką składkę płaciliśmy przez cały okres, kiedy pracowaliśmy i odkładaliśmy składki pracownicze na poczet naszej przyszłej emerytury. Niestety, ma to też swoje minusy – albowiem nie mamy wiedzy o tym, ile odłożyliśmy pieniędzy przez cały ten czas.